आजको युगमा कृत्रिम बुद्धिमत्ता (AI) ले शिक्षाको क्षेत्रमा क्रान्ति ल्याएको छ। व्यक्तिगत सिकाइदेखि लिएर जटिल विषयवस्तुलाई सजिलो बनाउनेसम्म AI को भूमिका अतुलनीय छ। तर, यो प्रविधिले शिक्षामा पहुँचका हिसाबले दुई वर्ग खडा गर्ने जोखिम पनि उत्तिकै बढाएको छ। विकसित र सुविधासम्पन्न विद्यालयका विद्यार्थीहरू AI का उपकरणहरू प्रयोग गरी आफूलाई प्रतिस्पर्धी बनाइरहेका छन् भने, ग्रामीण वा स्रोतसाधनको अभाव भएका क्षेत्रका विद्यार्थीहरू अझै पनि आधारभूत इन्टरनेट पहुँचकै खोजीमा छन्। यो डिजिटल खाडलले भविष्यमा ‘सूचना जान्ने’ र ‘अभिभावकविहीन प्रविधिमा अलमलिने’ पुस्ताबीच ठूलो फाटो ल्याउन सक्छ। यदि हामीले AI लाई समावेशी बनाउन सकेनौं र सबै विद्यार्थीका लागि यसको सहज पहुँच सुनिश्चित गरेनौं भने, प्रविधिले शिक्षामा समानता ल्याउनुको सट्टा सामाजिक असमानतालाई थप गहिरो बनाउने निश्चित छ। शिक्षाको लोकतन्त्रीकरणका लागि प्रविधि र अवसरको वितरणमा सन्तुलन कायम गर्नु नै आजको मुख्य आवश्यकता हो।