हामीलाई बोलाउँछन् हिमचुली

हामीलाई बोलाउँछन् हिमचुली राम्रा

उकालीमा उचालिन्छन् हल्का पाइला हाम्रा ।

उकालीको चिसो पानी अँजुलीले खाउँला

देउरालीको बिसौनीमा सुसेलीले गाउँला

वनभित्र ढुङ्गामाथि गाउलिन् गोठालिनी

गाईलाई बोलाउलिन् लाला, ओदी, निनी !

उनी सोध्लिन् हामीलाई कहाँ जाने दाइ

भन्नुपर्ला हिमालको बुटी खोज्नलाई

डोरेटामा कस्तूरीले तिरिन च्यापी हेर्लान्

पातपातै चरा नाच्ने पातलले घेर्लान् ।

टाकुरामा कुहिराको दौडादौडी होला

लेकदेखि इन्द्रनीले वनवेंसी छोला

भेडा चर्लान् निगालाको टुप्पा हिलाएर

चम्री चर्लान् चमरको झुपा झुलाएर ।

मग मग बुकी फूलको वासनाले ढाक्ला

उत्तरमा झुक्ने धुपी उत्तरैमा डाक्ला

नागियुमा उक्लियौंला नेटो काटी आफैं

जहाँबाट प्वाँख खोल्छ नउरङ्गे डाँफे ।

हाम्रो होला राती राती ओडारमा वास

जहाँबाट फुटी आउँछ कस्तूरीको वास

भेट हुने छैनन् अव मान्छे कोही पनि

खालि वज्ला पहरामा छहराको ध्वनि ।

छङ्गाछुर भिरैभिर तलतिर होला

हावा आफैँ हराएर खगरमा होला

हामी खाउँला सामलतुमल झारझुर पारी

एकै बाजि फर्की हेरी जाउँला माया मारी ।

हिउ बगी बगी हाम्रो बाटो रोकिदेला

विष लागी लागी सारा सास रोकिदेला

अघि बढौँ पाइलैपिच्छे मुटु हाम्रो हान्छ

पछि फकूँ यतिन्जेलको दुःखै खेर जान्छ ।

कल्ले आई हेर्छ हिउँमा पाइलाको छाप

के हिँडेछौँ नगरेर आफ्नो नापजाप

जो उठायौँ पाइला यो सो उठाइहाल्यौं

ज्यान जोखिमको वाजी थाप्नु थापिहाल्यौं ।

मर्नैपर्छ भने पनि पर पुगी मरौं ।

नझुक्ने यो हिमालमा किन झुकी मरौं

जति चढ्यो उति बाँकी हिमचुली शिखर

नदेखेको कुरा हेर्ने हामीलाई रहर ।

शिखरसम्मको यात्रा पूरा भयो